بنام خدا
متاسفانه دیروز صبح شاهد فیلتر شدن وبلاگ آهستان، یکی از وبلاگهای پیشرو و موثر در وبلاگستان فارسی بودیم که با پیگیری های دوستان ایشان، در ساعات اولیه بامداد امروز باز شد.
با توجه به شواهد و قرائن، به نظر میرسد که علت فیلتر شدن وبلاگ آهستان، تشخیص خودکار نرم افزار فیلترینگ بخاطر درک اشتباه از جمله "بی شعورهایی به نام احمدی نژاد"  در نوشته ی "پشت پرده نشریه همت چه کسانی هستند؟!" بوده که عامل انسانی نهایی کننده در سیستم فیلترینگ، بی دقتی کرده و تصور کرده منظور از این جمله خود رئیس جمهور بوده. این جمله بعداً توسط خود جناب امید حسینی ،مدیر این وبلاگ، تغییر یافت به : " بی شعورهایی به نام حمایت از احمدی نژاد".
هر چند سیستم فعلی فیلترینگ دارای خطاهای فاحش در سطوح مختلف مدیریتی، تشخیص، فنی و .... هست و جای هیچ تردیدی هم در آن نیست و ما و  دوستان مدتهاست که به شکل های گوناگون، به آن انتقاد داریم (با یک جستجوی ساده در گوگل قابل اثبات است) اما در این مورد خاص، به احتمال قوی علت فیلترشدن،  مخالفت و انتقاد از آقایان احمدی نژاد و مشایی نبوده و علت همان "گمان به" توهین به رئیس حمهور بوده است.
بی گمان، اگر مسلم بشود که علت اصلی فیلتر شدن، اصل محتوای مطلب و عدم تحمل انتقادات ایشان بوده، نوع برخورد بنده و بسیاری از دوستان به این مسئله به گونه ای کاملاً متفاوت رقم خواهد خورد ، اما با توجه به وجود این ظن قوی و قابل توجه ، به نظر بنده، شایسته و اخلاقی و منصفانه اینست که حداقل تا مطمئن نشده ایم که علت اصلی چه بوده، از این قضیه بعنوان یک نقطه شروع برای بیرون ریختن همه دلخوری ها و دق دلی هایی که از آقای احمدی نژاد و یا عملکرد ایشان و اطرافیانشان بوده و هست، استفاده نشود و به اینگونه موضوعات در جای خود، با متانت، طمانینه و انصاف پرداخته شود.

"ولا یجرمنکم شنئان قوم علی الاتعدلوا، اعدلوا هو اقرب للتقوی"
هرگز دشمنی یک قوم شما را وادار نکند بر اینکه عدالت نکنید (یعنی با دشمن خودتان هم به عدالت رفتار کنید)، به عدالت عمل کنید که عدالت به تقوا و پرهیزگاری نزدیکتر است .
(مائده/8)

بنام خدا
در کشور ما رئیس جمهور با رای اکثریت مردم و تنفید رهبر انقلاب، سکان عالی‌ترین مقام اجرائی کشور را به دست می‌گیرد. به محض تصدی مسند ریاست جمهوری، برای همه‌ی مردم، حتی آنهائی که به رقبایش رای داده‌اند، یا اصلاً رای نداده‌اند، او رئیس جمهور قانونی آنهاست، چه بپسندند و چه نپسندند.
رئیس جمهور، نماد حاکمیت، اقتدار، عزت و شکوه یک ملت است. اگر کسی در مجامع بین المللی، به رئیس جمهور یک کشور توهین کند، انگار که به تمام مردم آن کشور اهانت کرده است.

پس از روی کار آمدن دولت جدید (تابستان 84)، رویه‌ی بسیار ناپسندی در بعضی مجامع مخالف و منتقد دولت شکل گرفت که در دورانهای گذشته با این حجم انبوه، کاملاً بی سابقه بوده است. این رویه عبارتست از ساختن، پرداختن و تکثیر انواع توهین‏های شخصی به رئیس جمهور منتخب مردم.
به محض انتخاب آقای دکتر احمدی نژاد به این سمت، وبلاگهائی درست شد که کارشان صرفاً توهین شخصی به رئیس جمهور بود و بسته به شخصیت اجتماعی نویسنده، حد و مرز این توهین‌ها گاه به کلمات و عبارات سخیفی کشیده می‌شد که میتوان به جرات گفت، خود نویسنده هم نمی تواند آن کلمات را در حضور افراد حقیقی بر زبان آورد و از گفتن آن شرم خواهد نمود.
پس از مدتی که بازار پیامک داغ شد، این توهین‌ها رویه‌ی ناپسند خود را از این طریق ادامه داد و در عین حال هر روز شاهد شکل گرفتن ابعاد جدیدتری از این روند بوده‌ایم که البته بعید می‌نماید طبیعی و خودجوش هم باشد. شاید در تاریخ ایران این حجم بالا از توهین شخصی به یک مقام عالی کشور، سابقه نداشته است.
اما آنچه مرا به نوشتن این یادداشت، مصمم‏تر کرد، سیل توهین‌هائی است که این روزها بعد از پخش هر قسمت از سریال "یوسف پیامبر" از طریق، پیامک و اینترنت به اشکال مختلف منتشر می‌شود. واقعاً مایه‌ی تاسف است که خیلی از ماها هم بدون توجه به ماهیت کار، اینها را که در قالب لطیفه‌های دقیق و ساختارمند طراحی شده، به راحتی منتشر و بازگو می‌کنیم و ابزاری می‌شویم برای اشاعه‌ی زشتی و نابهنجاری.
این کار از نظر شرعی خلاف مسلم است و از لحاظ هنجارهای متعارف اجتماعی کاری بسیار ناپسند و غیراخلاقی.
ربطی هم ندارد به اینکه رئیس جمهور احمدی‌نژاد باشد یا خاتمی یا هاشمی یا هر کس دیگر.
نفس توهین شخصی به بالاترین مقام رسمی و قانونی کشور، ناپسند است.
رئیس جمهور نماد اقتدار و عظمت یک کشور در بین سایر کشورهاست و هر گونه اقدام یا مشارکت در توهین شخصی به او، در حکم توهین به ملیت ایران و ایرانی است.